گرسنگی عارفانه از نظر مولانا فقط منحصر به کم خوردن طعام نیست، بلکه به معنی پرهیز از هر گونه امور نفسانی است. از نظر مولانا گرسنگی عارفانه باعث شکوفایی باطنی میشود : این دهان بستی، دهانی باز شدکو خورنده لقمههای راز شدگر ز شیر دیو، تن را وا بُریدر ِفطامِ او، بسی نعمت خوری :: موضوعات مرتبط: اشعار

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم تمام حال و فردا را یکی بخشیده شهرش را یکی بخشیده دستش را یکی مالش یکی هم روح و جسمش را هر آنکس چیز بخشیده یقین از خویش بخشیده نه حافظ کمتر از صائب نه صائب بیش بخشیده سمرقند و بخارا کو ؟ و یا خالی ز شیرازی سخن ها مانده اند اما برای نکته پر

ز آسمان تو شهری گواه من شده بود کمی ز گوشه ی چشمت پناه من شده بود تو و نگاه تو آنجا ... نگاه من به تو بود ستاره ها همه حیران به ماه من شده بود کنار ثانیه ها - وقت ها و ساعت ها تمام عقربه ها وعده گاه من شده بود صدای نم نم باران مرا کجا می برد ؟ شبی که سیب تو تنها گناه من شده بود کمی ز بغض زمین

محمد علی رستمی ( وصال )
نویسنده - شاعر - پژوهشگر

کتاب های چاپ شده :

تا آسمان تا خدا (انتشارات پینار)

خیــــــال محال (انتشارات نباتی)

خورشید خاموش (انتشارات نباتی)

میانه،پایتخت ورزشی ایران (انتشارات نافله)

گر در میان نباشد پای وصال جانان
مردن چه فرق دارد با زندگانی ما

استفاده از اشعار و مطالب با ذکر
منبع بلامانع است .

محمد علی رستمی ( وصال )
نویسنده - شاعر - پژوهشگر

کتاب های چاپ شده :

تا آسمان تا خدا (انتشارات پینار)

خیــــــال محال (انتشارات نباتی)

خورشید خاموش (انتشارات نباتی)

میانه،پایتخت ورزشی ایران (انتشارات نافله)

گر در میان نباشد پای وصال جانان
مردن چه فرق دارد با زندگانی ما

استفاده از اشعار و مطالب با ذکر
منبع بلامانع است .

محمد علی رستمی ( وصال )
نویسنده - شاعر - پژوهشگر

کتاب های چاپ شده :

تا آسمان تا خدا (انتشارات پینار)

خیــــــال محال (انتشارات نباتی)

خورشید خاموش (انتشارات نباتی)

میانه،پایتخت ورزشی ایران (انتشارات نافله)

گر در میان نباشد پای وصال جانان
مردن چه فرق دارد با زندگانی ما

استفاده از اشعار و مطالب با ذکر
منبع بلامانع است .

نسیم امشب به گوشم گفت ؛ دلت نزد چمن باشد و آنجا برکه ای کوچک پر از آب و سمن باشد تو از دیوار من بگذر که من با تو نمی سازم فرا رفتم ز دیوارت سراغم در عدن باشد نمی دانم که می دانی به تو دلدادگی جرم است مگر دیوانه ای چون من گرفتار ثمن باشد نگار اول و آخر سلامت را مهیا کن کلام اولت کافیست تمامیی

داد از من و تو ، حاصلمان داد نباشد می شد که زمین شاهد بیداد نباشد قانع نشده چشم من از باغ تو هرگز سیبی که به رنگش نگرم شاد نباشد ای کاش زمین شوق تکامل کند ، ای کاش سرخوش شود و وز پی امداد نباشد با قحطی و آواره گی جنگ ستیزد عمری که فنا رفته و برباد نباشد امروز لبت وا شود از شادی فردا زشتی و

هوا ابری شد و باران نیامد دلم دریا شد و طوفان نیامد چرا گیتی چنین زایید ما را که "عشق آسان" شد و آسان نیامد من و نی از "نیستان" دور ماندیم نیستان دود شد ، یاران نیامد به سختی کرد عادت درد هستی طبیب آمد ولی درمان نیامد چرا ما بی سبب فریاد کردیم که گرگ آمد ولی چوپان نیامد درون کوره راهی

برای گریه ی باران غمی بهانه کنیم درون قصه ی لیلا دلی نشانه کنیم سیاهی از شب و روزم رها نشد که نشد میان صبح و سیاهی زهی کمانه کنیم سکوت و حسرت و آهم مرا به درد آورد بیا که با تو شبی خلوت شبانه کنیم به بغض هم بنوازیم و در سکوت شبت تمام زلف کجت را دوباره شانه کنیم در امتداد نگاهت به وزن سوسن

محمد علی رستمی ( وصال )
نویسنده - شاعر - پژوهشگر

کتاب های چاپ شده :

تا آسمان تا خدا (انتشارات پینار)

خیــــــال محال (انتشارات نباتی)

خورشید خاموش (انتشارات نباتی)

میانه،پایتخت ورزشی ایران (انتشارات نافله)

گر در میان نباشد پای وصال جانان
مردن چه فرق دارد با زندگانی ما

استفاده از اشعار و مطالب با ذکر
منبع بلامانع است .

رفته ام لیک دلم پیش تو جا مانده هنوز من کجا مانده ام و دل به کجا مانده هنوز بُعد این فاصله ها درد مرا می فهمد خاطراتم همگی یاد ترا مانده هنوز اگر از دست قَدر من برهانم دل خویش پیش رویم خطر دام قضا مانده هنوز در دیاری که پُر از همهمه ی تنهایی است بعد تو کار دل من به خدا مانده هنوز باد پیچی